Kjære Dagbok III

Eg har blitt innspirert. Til å skrive sånn som eg snakkar. Det har eg ikkje gjort før. Skulle ønske eg kunne skrive med rulle-R og, for da tror alle at eg komme fra Finland – takk pappa. Kan hende at all den dialektanalysen på skolen har gått til hode på meg. Men du veit, av og til og det e ikkje ofte, så syns eg at nynorsk e ganske vakkert. Kan du helt ærlig høre for deg Jag Eggum synge kav østlandsk? Trokkje det du. Verdens vakreste nynorske settning etter min mening e «Eg er eit steinras og du skal falla me’ meg» fra Et Kongerike for en lama (mye av grunnlaget for humoren min). Så ska eg på fest i helgen (hurraaah), sant. Med Valentine & Co. Vi ska dele rødvin og han ska passe på meg sånn at eg ikkje drikker for mye. Sorry, men det kommer ingen fyllepost i helgen. Men no må eg pakke, og skrive på Skrivekunstakademiet sin novelle. Eg saluterer meg sjøl. Og lover at eg aldri ska skrive dialekt igjen, never evah. Suss og klem.

ps. Eg liker å ps’e. Føler liksom at eg får sagt noe eg ikkje fikk sagt i ste, fordi eg kom på det mens eg skrev. No har eg glemt det. Moro.

Over og ut dagbok, raka vegen til sosial sammenkomst på lørdag!